و آنگاه که برفها آب می شوند

درست در اول بهار

نقش عشق من  ....

از قلب بزرگت پاک می شود

طعنه نزن به گریه هام تنها تو می مونی برام

تنها تو می شناسی منو ای پری زاد قصه ها

تنها صدای پای تو حرمت خونه ی منه

کاشکی بدونی خواستنت به قیمت خونه منه

تو ساحت نگاه تو لحظه به لحظه جون می دم

می میرم و خاک تن و به دست آسمون می دم

داد می زنم تو کوچه ها زندگی سهم عاشقاست

گناه عشق پای خودم هر چی که هست لطف خداست

چیه دلم گرفتی

واسه چی داری گریه می کنی؟

چیه دلم شکستی

واسه کی داری گریه می کنی؟

چیه دلم غریبی

چی دیدی داری گریه میکنی؟

می گی گذاشته رفته

اونی که مثل نفس تو بود

می گی دلتو شکسته اونی که همه کس تو بود

می گی که نمونده پای همه حرفای که زده بود

دل من می دونم داری دیوونه می شی اما باز بی خیالش

دل من می دونم داری باز دیوونه می شی اما باز بی خیالش

 و نیمکت هایی که تا همیشه

حسرت شنیدن حرفهایمان بر دلش خواهد ماند

... و پاییز در نبود ما

سوزناک ترین مرثیه اش را برای نیمکت خالی باغ

خواهد خواند

اما بهشت جایی بهتر است برای پر کردن

نیمکت تنهایی پاییز

امیدم ... به بهشت است

راستی .... من با این همه عاشقی بهشتی ام؟؟؟

... و دوباره در این بداهه

ترک شیشه قلبم از طولانی شدن نبودنت

عمیق شده

دوباره در این بداهه تویی

و باز همان سخاوت دستانت که فقط برای آرامش من بود

دوباره در این بداهه یادم آمد که ...

نه اگر بگویم از این تنها تر می شوم

به همین قانع ام ...

بخشش چتر مرا دوباره سوگوار کرد

سوگوار لحظه ای که بخشیدی و رفتی

دلم چتر را نمی خواست ... لعنت بر من

کاش زیر باران مصیبت چتر را از تو قبول نمی کردم

زیر باران می لرزیدم ...ای کاش

اما تو را داشتم .

     با رفتنت عصر يخبندان روزگارم آغاز شد

و اينك از پس خاطره هاي شيرين با تو بودن

     تنها قنديلي از لبخندهاي من و تو

در دنج ترين جاي خانه مانده است ......

     سرماي اين خانه تمامي ندارد .....

من در سردترين نقطه جهان نشسته ام

       جايي كه از بوسه هايت خبري نيست....